جايي كه مربي ايستاده، مثل يك آشپزخانه اُپن، از بقيه فضا جداست و ديوار پشت او از عكسهاي دستهجمعي شاگردها، تصاوير دانههاي قهوه، تخته وايتبرد و... پوشيده شده است.
جامهاي مختلف شيشهاي - به صورت برعكس - از قفسهاي فلزي آويزان است و دقيقا زير قفسه، جعبهاي طلقي وجود دارد كه از چند بخش تشكيل شده و انواع قهوه با رنگهاي متعدد در آن به چشم ميخورد.
مربي به دستگاه قهوهساز – كه روي پيشخوان قرار دارد – اشاره ميكند و ميگويد: «همه كافيشاپها به چنين دستگاهي نياز دارند. نام آن اسپرسو است و بخش اصلي آن، كروپ نام دارد. پودر قهوه، در اين بخش ريخته شده و در دستگاه جاي ميگيرد». بعد تصوير كروپ را كه مثل يك قاشق فلزي بزرگ است، روي تخته ميكشد.
شاگردهاي كلاس - از دختر و پسر - مشتاقانه نشستهاند و از هر جملهاي كه مربي ميگويد، نتبرداري ميكنند و طوري به اين كار مشغول هستند كه گويي قصد دارند حتي يك كلمه هم از دستشان نرود.
با اشاره مربي، سر همه به سمت گوشه كلاس ميچرخد. آنجا چند نوع دستگاه اسپرسو قرار دارد؛ « اين دستگاه كه ميبينيد، اسپرسو دو كروپ است و اين، سه كروپ. اين دستگاه، يكي از قديميترين مدلهاست و حالا ديگر از آن استفاده نميشود...».
خانمي جوان كه وردست آموزشگاه است، به منظور كمك به مربي در جابهجايي وسايل، گوشه كلاس ايستاده. بالاخره نوبت به او هم ميرسد. مربي، از او ميخواهد كه بسته قهوه خاصي را از قفسهاي چوبي كه دقيقا پشت سر بچهها قرار دارد، بيرون بياورد.
در قفسه مورد اشاره، انواع و اقسام فنجانهاي سراميك و رنگارنگ، به اضافه بستههاي كوچك دانههاي قهوه به چشم ميخورد. مربي، قهوه را از او ميگيرد، كنار تخته ميرود و ميگويد: «حالا ميخواهيم قهوه درست كنيم» و بعد، تصوير يك فنجان قهوه را ميكشد. «... يادتان باشد كه قهوه خوب، سه ويژگي بايد داشته باشد؛ تلخ، سياه و داغ باشد.»
کلاس های آقای زعفری
بعد از پايان كلاس كافيشاپداري، با مربي به اتاقي ميرويم كه روي ميز آن چند دسته كتاب با موضوع تهيه انواع قهوه، كاكائو، پيتزا و... قرار دارد. مربي آموزشگاه درباره پيشينه اين رشته آموزشي ميگويد: «سال 72، سازمان فني و حرفهاي اداره پژوهش و فناوري اطلاعات (وابسته به وزارت كار) براي اولين بار اين رشته را جزو رشتههاي رسمي به حساب آورد و قرار شد در آن، تهيه انواع چايها، قهوهها، گلاسهها، بستنيها، كيكها و شيلكها و... آموزش داده شود».
آقای زعفری علاوه بر مدرسی مولف کتابهای استاندارد هم می باشد.
آقای زعفری استاد دانشگاه هتلداری است .مربی هتلداری ورستوران داری.آشپزی و کافی شاپ نیز میباشد.
به گفته وي دورههاي برگزارشده زير نظر سازمان فني و حرفهاي به منظور اشتغالزايي به دو صورت يكماهه و فشرده(يكهفتهاي) با شهريه 100هزار تومان (نقد و اقساط) برگزار ميشود.
به گفته او هنرجوهاي متعددي از شهرهايي چون شيراز، بندرعباس، تبريز، خرمآباد و... جذب رشته فوق شده و ظرف مدت كوتاهي مهارت يافته و به شهرشان بازگشته، صاحب شغلي پردرآمد شدهاند.
از طرفي آنچه براي راهانداختن اين كسبوكار به هنرجوهاي فوق كمك ميكند - علاوه بر آموزش - كمكهاي بعدي است كه اكثر آموزشگاهها چنين امكاني را فراهم كردهاند؛ امكاناتي از قبيل مشاوره، تهيه و راهاندازي وسايل و ابزارآلات، دكوراسيون و....
و در نهايت وقتي درباره استانداردهاي محصولات ارائهشده در كافيشاپها ميپرسيم، ميگويد: «كيفيت انواع قهوهها و... مطابق دستورالعملهاي بينالمللي بوده و كاملا استاندارد به شمار ميرود. تفاوت، تنها در شخص توليدكننده است؛ در ايتاليا، يك شخص ايتاليايي فنجان قهوه را جلويتان ميگذارد اما قهوه، هماني است كه در كافيشاپهاي ما هم سرو ميشود».
توجيه اقتصادي كافيشاپ
فرهود زعفری هشجین -
رئيس كميسيون آموزشي و عضو اتحاديه كافيشاپداران - درباره توجيه اقتصادي دنبالكردن اين رشته و ثمره آن يعني راهاندازي يك كافيشاپ ميگويد: «با هزينهكردن 8-7ميليون تومان، ميتوان تا روزي 100هزار تومان و ماهي 3ميليونتومان درآمد خالص داشت كه اگر در بدترين حالت، نصفبهنصف هم بگيريم، تا 5/1ميليون تومان سود خواهد داشت».
به گفته او هزينههاي لازم بابت تامين مكان و وسايل و تاسيسات، پرداخت دستمزد كارگر و ماليات و قبضهاي برق و آب و... را كه كسر كنيم، ميتوان به روزي 100هزار تومان درآمد خالص دست يافت.
زعفری می گوید: با مثالي ساده، ميتوان بخشي از سود حاصله را تخمين زد؛ شما يك شيشه نسكافه 100گرمي را 2هزارتومان ميخريد.
هر شيشه، معادل 50 قاشق مرباخوري است. هر قاشق مرباخوري هم ميشود يك فنجان و هر فنجان به قيمت 2هزارتومان فروخته ميشود. 50 تا 2هزارتومان، ميشود 100هزارتومان، در حالي كه قهوه را 2هزار تومان خريداري كردهايد؛ پس سودش صد برابر است كه ما ميگوييم پنجاهپنجاه».
كل وسايل مورد نياز براي كافيشاپ، شامل يخچال، فريزر، مخلوطكن، مايكروويو، بيكر، ميز و صندلي، دستگاه اسپرسو و... است كه بيشترين هزينه نيز مصروف خريد دستگاه اسپرسو يا همان قهوهساز ميشود.
قيمت انواع موجود اين دستگاه در بازار، از 1ميليونو750هزار تا 3ميليونو700هزار تومان، متغير است كه برآورد هفت،هشتميليوني اوليه، اين هزينه را نيز شامل ميشود.
